ആദ്യം, ചെയർമാനും, യൂത്ത് കോൺഗ്രസ് കൂട്ടുകാരും, ഇവിടെ സന്നിഹിതരായ എല്ലാ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കും ഒരുവാക്കിൽ നമസ്കാരം.
സംസാരിക്കാൻ എന്നെ വിളിച്ചാൽ എനിക്ക് കാര്യമായിട്ട് ഒന്നും പറയാനുണ്ടാവില്ലെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും, നിങ്ങൾ കൈയ്യടിച്ചത് എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമാണ്. കാരണം, ഈ കൈയ്യടി വളരെ സത്യസന്ധമാണ്. നിങ്ങൾ ആരും വാട്സ്ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പുകളിലൂടെ പേടിപ്പിച്ച് കൊണ്ടുവന്ന ആളുകൾ അല്ല. ഇത് നടക്കുന്നത് അറിഞ്ഞും കേട്ടും, സ്വന്തം ചെലവിലും, ബസ്സിലുമായി, വാഹനങ്ങളിലുമായി ഇവിടെ എത്തിയവരാണ് നിങ്ങൾ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്ക് നിങ്ങൾക്കുള്ള ബഹുമാനവും ആത്മവിശ്വാസവും വളരെ കൂടുതലാണ്.
അതുകൊണ്ട് നാളെ നിങ്ങൾക്ക് പണി വരണമോ വേണ്ടയോ എന്ന് ഞങ്ങൾ ആരെങ്കിലും ആലോചിക്കട്ടെ, പക്ഷേ ഈ വേദിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരാളും ആരോടും നിർബന്ധിച്ച് ഒന്നും പറയാൻ പോകുന്നില്ല എന്നത് ഒരു വലിയ കാര്യമാണ്.
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഞാൻ വലിയ അഭിനേതാവൊന്നുമല്ല. എങ്കിലും, ഞാനും കമൽഹാസനും ഒരു കാര്യത്തിൽ ഒരുപോലെയാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് — ഒരു പേടി ഉള്ളപ്പോഴും ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് നടക്കുക എന്ന കാര്യത്തിൽ.
ഒരു കൂട്ടുകാരൻ എന്നെ വളരെ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു:
“നീ എന്തിനാണ് കോൺഗ്രസിൽ ചേർന്നത്?”
ഞാൻ പറഞ്ഞു:
“ഇപ്പോൾ എനിക്ക് 38 വയസ്സാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുമ്പും ശേഷവും ഉണ്ടായ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, രാജ്യത്തിന്റെ വളർച്ച, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പാത — ഇതെല്ലാം നമ്മൾ കേട്ടും കണ്ടും വളർന്നവരാണ്. ഈ രാജ്യത്ത് ഇത്രയും വലിയ വോട്ടുകൾ, ഇത്രയും വലിയ ജനപിന്തുണ, ഇത്രയും വലിയ പാരമ്പര്യം സ്വന്തമാക്കിയ മറ്റൊരു പ്രസ്ഥാനം ലോകത്ത് തന്നെ ഇല്ല. അങ്ങനെ ഒരു പ്രസ്ഥാനം നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഞാൻ വേറെ ഏതു പ്രസ്ഥാനത്തിലാണ് നോക്കേണ്ടത്? അതിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുക എന്നത് എന്റെ കടമയാണ്.”**
അപ്പോൾ അവർ ചോദിച്ചു:
“ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആശയം എന്താണ്?”
ഞാൻ പറഞ്ഞു:
“ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും ഭരണഘടനയും ആണ് കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിയുടെ ആശയം.”
അതല്ലാതെ, 150 വർഷം മുമ്പ് എഴുതിയ ഒരു പുസ്തകം പിടിച്ചുനിന്ന്, ഇന്നത്തെ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത ഒരു ചിന്താധാരയിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. നാളെയും മറ്റന്നാളും, അതിനു ശേഷമുള്ള ഒരു ദിവസം സ്വർഗ്ഗം വരുമെന്ന് പറഞ്ഞു ഇരിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള രാഷ്ട്രീയമല്ല എനിക്ക് വേണ്ടത്.
അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഉറച്ചുപറഞ്ഞത് — കോൺഗ്രസിൽ അംഗങ്ങൾ ഉണ്ട്, പക്ഷേ കോൺഗ്രസിൽ അടിമകൾ ഇല്ല.
അടിമത്തത്തിനെതിരെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പോരാടിയ പ്രസ്ഥാനം ഇതാണ്. ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിൽ നല്ലൊരു കാര്യം നടന്നാലും അതിനൊപ്പം നിൽക്കാൻ തയാറായ ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണ് ഇത്.
എന്നെ സ്നേഹത്തോടെ പലരും ചോദിച്ചു:
“നിനക്ക് ഇതിലൂടെ എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടോ? നിന്റെ ടിവി പരിപാടികൾ, സിനിമ, സ്റ്റേജ്, ഇതെല്ലാം ബാധിക്കില്ലേ?”
ഞാൻ പറഞ്ഞു:
“അവയെല്ലാം എളുപ്പമുള്ള കാര്യങ്ങളാണ്. അതിലും വലിയ വെല്ലുവിളി നേരിടുന്ന സമയമാണിത്.”
ഇപ്പോൾ തമാശ പറയാൻ പോലും പറ്റാത്ത ഒരു കാലമാണ്.
ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നമുക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് വലിയ നേതാക്കളാണ്.
അവരെ തോൽപ്പിക്കുക അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല.
ഞാൻ ഒരു സ്റ്റേജിൽ കയറി തമാശ പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ, നല്ലൊരു തമാശ പറയുന്നതിന് മുമ്പേ തന്നെ ആകാശത്തുകൂടി ഒരു വിമാനം പോയാൽ പോലും, അതിനെക്കുറിച്ച് ചിരിക്കാൻ ആളുകൾ തയ്യാറായിരിക്കും. വിമാനത്താവള സമരം മുതൽ പല വിഷയങ്ങളും തമാശയുടെ പേരിൽ ആളുകൾക്കിടയിൽ ചർച്ചയായിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അതൊന്നും ഇന്നത്തെ യാഥാർത്ഥ്യ പ്രശ്നങ്ങളെ ചെറുതാക്കുന്നില്ല.
ഞാൻ മിമിക്രിയിൽ നിന്നാണ് വന്നത്.
ആദ്യമായി ശബ്ദം അനുകരിക്കാൻ പോയപ്പോഴൊക്കെ ആളുകൾ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അവരോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്:
“ഞാൻ ഇനിയും തമാശ പറഞ്ഞിട്ടില്ല, ഇപ്പോൾ ചിരിക്കണ്ട; ഞാൻ തമാശ പറഞ്ഞാൽ അപ്പോൾ ചിരിച്ചാൽ മതി.”
അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ അവസ്ഥയും.
ചിരിക്കാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ കുറവാണ്.
ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ട സമയമാണ് ഇത്.
ഇന്ന് നമ്മുടെ മേഖലയിലും, സമൂഹത്തിലും, മാധ്യമങ്ങളിലും, സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും മത്സരവും ഗ്രൂപ്പിസവും വളരെ കൂടുതലാണ്.
ഗ്രൂപ്പുകൾ ഉണ്ട്, പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട്, തർക്കങ്ങൾ ഉണ്ട്.
പക്ഷേ അതൊന്നും പുതുമയല്ല.
എന്നോട് ചിലർ പറഞ്ഞു:
“ഞങ്ങളുടെ സൈബർ ശക്തിയെക്കുറിച്ച് നിനക്കറിയില്ല. അടുത്ത ഒരാഴ്ച നിനക്കെതിരെ വലിയ എഴുത്തുകളും പോസ്റ്റുകളും പ്രചാരണങ്ങളും ഉണ്ടാകും.”
ഞാൻ പറഞ്ഞു:
“ചെയ്യൂ.”
കാരണം, പണ്ട് കമ്പ്യൂട്ടറിനെതിരെ സമരം നടത്തിയ കാലം കടന്നുപോയി.
കമ്പ്യൂട്ടർ വന്നു, സൈബർ ലോകം വന്നു, സോഷ്യൽ മീഡിയ വന്നു — കാലം മാറി.
ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടവും മാറിയിരിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ സമയം കളയാൻ തർക്കങ്ങളിലേർപ്പെടുന്നില്ല.
ആരോടും തർക്കിച്ച് ജീവിതം കളയാനില്ല.
പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഞാൻ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു —
ഇത് പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയമാണ്.
വ്യക്തിപരമായി എനിക്ക് പലപ്പോഴും സർക്കാർ പരിപാടികളിൽ വിളിയൊന്നും വന്നിട്ടില്ല. ചില അവസരങ്ങൾ നഷ്ടമായിട്ടുണ്ടാകാം. പക്ഷേ അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല.
ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങി പ്രവർത്തിക്കാനും, കഴിയുന്ന പിന്തുണ നൽകാനും, ശബ്ദമുയർത്താനും, എന്റെ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കാനും വേണ്ട സമയമാണിത്.
ഇവിടെ ഞാൻ പറയാൻ വന്നതും അതുതന്നെയാണ്.
നിങ്ങൾ ഈ പാർട്ടിക്കാരനായാലും, മറ്റേ പാർട്ടിക്കാരനായാലും, നിഷ്പക്ഷനായാലും, സാധാരണക്കാരനായാലും — ഒരു മലയാളിയായ നിലയിൽ ഒന്ന് ചിന്തിക്കണം.
കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളായി നമ്മൾ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ പ്രശ്നമുണ്ട്.
ന്യൂനപക്ഷങ്ങളോടുള്ള സമീപനം മാറിയിട്ടുണ്ട്.
ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ പേരിൽ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്ന ഒരു മനോഭാവം വളർന്നു വരുന്നു.
ജാതി, മതം, വർഗം, പ്രദേശം — ഇതെല്ലാം ഉപയോഗിച്ച് മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരം നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ട്.
ഇത് നിർത്തേണ്ട സമയമാണിത്.
കോവിഡ് കാലത്ത് നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് അകലം പാലിച്ചു.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ചിലർ മനുഷ്യരെ മനസ്സിൽ നിന്നും അകറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
അതിന് എതിരായി നിൽക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ കടമയാണ്.
അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത് —
ഈ സാഹചര്യത്തിൽ കോൺഗ്രസ് പോലൊരു പ്രസ്ഥാനം കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
അതിനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകേണ്ടത് നമ്മളൊരോരുത്തരുടെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
ഈ പ്രസ്ഥാനത്തെ ഇത്രയും കാലം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയ എല്ലാ മഹത്തായ വ്യക്തികളോടും ഞാൻ ആദരം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
പ്രത്യേകിച്ച്, ഇവിടെ രാഹുൽ മാങ്കൂട്ടത്തിലും, ഷാഫി പറമ്പിലും പോലുള്ള നേതാക്കൾ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഞാൻ ബഹുമാനിക്കുന്നു. യൂത്ത് കോൺഗ്രസ് പരിപാടികളിലേക്ക് എന്നെ പലപ്പോഴും വിളിക്കാറുണ്ട്. ഞാൻ പോകുന്നതും വരുന്നതും എന്റെ ഉപജീവനത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് പലപ്പോഴും നടക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് എല്ലായിടത്തും എത്തിപ്പെടാൻ എനിക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും സാധിക്കില്ല. പക്ഷേ കഴിയുന്നിടത്തോളം കൂടെയുണ്ടാകാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കും.
ഒരിക്കൽ കൂടി ഈ മഹാസമ്മേളനത്തിന്റെ ഭാഗമാകാൻ കഴിഞ്ഞത് ഒരു ഭാഗ്യമായി ഞാൻ കരുതുന്നു.
എല്ലാവർക്കും വിജയാശംസകൾ നേരുന്നു.
നന്ദി.
നമസ്കാരം.
ഇതുവരെ കമന്റുകളില്ല.